Cervus ad fontem

Laudatis utiliora quae contempseris, saepe inveniri testis haec narratio est.
Ad fontem cervus, cum bibisset, restitit, et in liquore vidit effigiem suam.
Ibi dum ramosa mirans laudat cornua crurumque nimiam tenuitatem vituperat, venantum subito vocibus conterritus, per campum fugere coepit, et cursu levi canes elusit. Silva tum excepit ferum; in qua retentis impeditus cornibus lacerari coepit morsibus saevis canum.
Tum moriens edidisse vocem hanc dicitur:
O me infelicem, qui nunc demum intellego, utilia mihi quam fuerint quae despexeram, et, quae laudaram, quantum luctus habuerint.