Asinus irridens aprum

Plerumque stulti, risum dum captant levem, gravi destringunt alios contumelia et sibi nocivum concitant periculum.

Asellus apro cum fuisset obvius: «Salve» inquit «frater».
Ille indignans repudiat officium et quaerit, cur sic mentiri velit.
Asinus demisso pene: «Similem si negas tibi me esse, certe simile est hoc rostro tuo».
Aper, cum vellet facere generosum impetum, repressit iram et: «Facilis vindicta est mihi, sed inquinari nolo ignavo sanguine».